3 Aralık 2009 Perşembe

ben bi deliyim.evet o bildiğimiz delilerden...insan içinde yaşamayan,bol güneşli dev pencereli akıl hastanelerinde kendinlerine garip dünyalar oluşturmuş delilerden...boyuna çizgili ve kirli pijamalarım var,konuşmayı pek sevmiyorum..dinlemeyi de.bi sandalyem var camın kenarında yeşil bahçeye bakıyor,bütün gün oturup ağaçları izliyorum.buraya pek ziyaretçi gelmiyor,ziyarete gelinenlerde zaten orda değiller.bi de ilaçlar var tabi,zaten sünger olmuş beynimi iyice bulandıran...artık herşey karmaşık ama kendine göre bi dinginliği var uzuvlarımın,sanki benim değiller başka birisine aitler ama o başkasının da kıpırdamaya hiç niyeti yok.önceki hayatımı düşünüyorum bazen,sabahları kalkıp işe gittiğim,tatillerde arkadaşlarla içtiğim hatta bazen şarkı söylediğim günleri...şimdi bütün şarkılarımı unuttum,sesimi duymayalı yıllar oldu!sigara içerdim eskiden,severdim de..
kaçtım....buraya saklandım ya da sakladılar,ne önemi varki...
bugün yağmur var camlar ıslak,ayaklarım çıplak,üşümüyorum...

evimi,yatağımı,kitaplarımı,hatta sevgilimin aldığı zümrüt kolyeyi bırakıp kaçtığım gün ayakkabılarımı giymeyi unutmuşum...o gün anladım çıplak ayakla ıslak sokağa basmanın ne kadar zevkli olduğunu...o gün de yağmur vardı....

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder